اگه پروانه نبود تو فراموش می شدی

آره پروانه شدم که پرام سوخته شه

تا آتیش دل تو به دلم دوخته شه

که بسوزه پر و بالم

که راحت بشه خیالم

دارم از تو می نویسم

تو که غم داره نگات

اگه دوست داشتی بگو تا باز بگم برات

اینقده میگم تا خسته شم

با عشق تو شکسته شم

برم و بهش بگم که خیلی دوسش دارم

می خوام بهش بگم بیا پیش من بمون

اگه من و دوستم داری بهم گو بهم بگو

دل و قدرتی ندارم میترسم یه وقت بگم

بیا پیش من بمون برو تنهام بزار

اون وقت از غصه ی تنهایی می میرم

به خودم میگم که دیگه کسی من و دوست نداره

کسی منو دوست نداره...!

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ نگاه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

سهراب سپهری گفته تا شقایق هست زندگی باید کرد

.

.

.

کجایی سهراب که شقایق ها هم مردند

توی قلبم پا گذاشتی

تو که گفتی من می مونم

چرا رفتی و نموندی

حالا که تنهای تنهام

واسه دله خودم می نویسم

می نویسم تو کجایی

کی میایی کی میایی

تو که رفتی من اینجا تنهام

دیگه طاقتی ندارم

دیگه سخته بی تو موندن

بی تو هیچ معنای نداره

چرا من با یک نگاه عاشقت شدم

چرا فکر کردم تو ماله منی

چی شد که اینجوری شدم

چرا که عاشقت شدم

اینجور دل وابسته ی تو شدم

کاش که اینجور نمی شد

آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم

شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم

بینشی که تفاوت آن دو را بدانم

((آمین))

من مثل برگ زردی که میفته از رودرخت ها

تو مثل طراوت گلهای نرگس روی قلبم

من نوشتم بی تو هرگز

بین من تو فاصله قوغا میکنه

یاد حرف های قشنگت منو رها نمی کنه

تو منو گزاشتی رفتی  تو روزگار وحشی

تو کوچه های غربت دنبالم حتی نگشتی

تو مثل ستاره ای که تو شبهای سیاهم

می درخشی و میشی تنها پناهم

تو مثل یک تیکه ابری تو آسمون ابی

پاک وساده مثل رویا مثل خوابی

بگو یک بار آره یک بار برمی گردی

یا هنوزم بی تفاوت یخ سردی

^{اما می تونیم بهش یاد بدیم که}

^{لبه های تیزش دست اونی رو که دلمون رو شکسته، نبره!}

^{هر وقت دل کسی رو شکستی یه میخ به دیوار بکوب}

^{اگه دلش رو بدست آوردی میخ رو از دیوار بردار}

^{اما چه فایده جای میخ رو دیوار مونده!}

^{یکی دسته گل براش دل خوشیه}

^{یکی عادتش برادر کشیه}

^{یکی زاغ مردمو چوب می زنه}

^{یکی از داغ دلش جون می کنه}

^{یه نفر خوابه رو تخت نقره کوب}

^{یکی حیرون روی دریای جنوب}

^{یکی زندگی رو زیبا می بینه}

^{یکی اما خودشو تنهای تنها می بینه}

^{شکسپیر می گه: ((کسی را که دوست داری،}

^{ازش بگذر،}

^{اگه قسمت تو باشه بر می گرده،}

^{اگر هم برنگشت حتما از اول مال تو نبوده،پس همون بهتر که رفت.))}

^{سعی کن به کسی که تشنه ی عشق است دل نبندی،}

^{سعی کن به کسی که لایق عشق است دل ببندی،}

^{چون تشنه ی عشق روزی سیراب خواهد شد!}

پرم شکست تو این قفس

تواین غبار تواین سکوت

چه بی صدا نفس نفس

از این نامهربون یها

دارم از قصه میمیرم

رفیق روز تنهایی

دستاتو می گیرم

تو این شب گریه می تونی

پناه خستگیم باشی

تو ای همزاد هم خونه

چی می شه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو

دوباره عشق دوباره ما

دو هم نفس دو هم زبون

دو هم نفس دو هم صدا

تو ای پایان تنهایی

پناه آخر من باش

تو این شب مرگی پاییز

بهار باور من باش

یه روزی دست زمونه

مارو کاشت با مهربونی

پیش هم مثل دو دونه

ما تو باغ مأوا گرفتیم

بارون اومد پا گرفتیم

دوتایی تو خاک باغچه

ریشه کردیم جا گرفتیم

غافل از رنگ گلامون

غم فردای دلامون

توی خاک زیر یه بارون

توی باغ روی زمین

گل اون شد گل سرخ

گل من زرد و غمین

گل اون گلهای شادی

گل من گلهای درد